Ik win nooit een wedstrijd

Het moet je maar overkomen, nooit een wedstrijd winnen. Ik heb al aan een massa wedstrijden meegedaan, maar allemaal tevergeefs... Of nee, ik heb ooit -heel lang geleden- een pak van 50 strips gewonnen. Er zaten wel enkele dubbele bij, maar dat geeft niet. Ze hadden niet gezegd "50 verschillende strips". 50 strips zijn 50 strips, nietwaar?

En nee, het is niet dat mijn antwoorden fout waren, want als de uitslag bekend werd gemaakt, bleek mijn antwoord steeds juist te zijn. Trouwens, als ik niet 100% zeker ben, dan doe ik ook niet mee. Het ligt aan die onschuldige handen die altijd moeten trekken. Misschien moeten ze eens een schuldige hand laten trekken, dan ben ik misschien wel bij de winnaars.
Ik heb nog eens een poging gedaan met een wedstrijd van Klasse. Een massa leerkrachten hebben daarmee al leuke prijzen gewonnen, maar ik... In heel die 5 jaar nog nooit!

Maar... Wie niet waagt, niet wint.
En ooit... Oóit ga ik eens een prijs winnen met Klasse.

And I will be proud of it!

Roze

De toiletjes op school zijn net gepoetst waardoor het toiletwater roze gekleurd is.
De toiletjes waar een blauw kaartje aan de deur hangt, zijn die voor de jongens. De deuren met de rode kaartjes zijn die voor de meisjes.
N. gaat, zoals het hoort, één van de toiletdeurtjes waar een blauw kaartje aan hangt binnen, kijkt in het toiletje en ziet het roze toiletwater.
"Hey, hier heeft een meisje pipi gedaan!"

Panische angst

Ik heb een onbeschrijflijk panische angst voor spinnen. Hoe groot of hoe klein ze ook zijn. Oké, voor de grote zijn ze onbeschrijflijk in het kwadraat misschien.

1 september. Mensen van hogerhand denken dat mijn overuren volledig opgepakt zijn; ik moet -zoals alle leerkrachten die niet om de één of andere reden thuis mogen/moeten blijven- terug naar school. Niet helemaal tegen mijn zin. Ik was de vakantie alleen maar gewoon geworden. Vanaf het moment dat ik uit mijn lekker warm bedje stap, lijkt het alsof het nooit vakantie is geweest. Echt waar, ik ben terug helemaal in schoolstemming.

Een leuk begin van de dag: In de lavabo van de toiletjes op school zit een huisspin, zo'n grote. Mijn duopartner en ik durven amper te kijken of ze er nog zit als we met bevende handen, knikkende kniën en hoofdpijn van schrik een papa van een kleuter om hulp vragen. Met een klein hartje komt hij mee en ziet het 8-potige monster op zijn gemak -en niet wetend dat zijn laatste seconden geslagen zijn- in de lavabo zitten. Heldhaftig neemt hij zijn schoen en plet de spin in een flits van een seconde.

Pas op, we houden er niet van om dieren te doden. Die spin was gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats... Sorry.

De schrik van de dag is een kwartiertje later helemaal uit mijn lichaam getrokken en ik kan mij weer volop op de kinderen concentreren. Na een leuke dag waarop de kinderen flink, braaf, lief, droevig, blij, aanhankelijk, boos, koppig, speels, leergierig, ... waren, kom ik een beetje moe maar zeker voldaan en goedgezind thuis.

En kijk, 's avonds wil ik even naar beneden gaan tot ik opeens verstijf van schrik... Kruipt, inderdaad, niet zit, maar kruipt wel degelijk zo'n grote huisspin gewoon op de muur! Dat wil dus zeggen... dat... wanneer ik niet even naar beneden wilde gaan... op dat ene moment... dat die spin gewoon ergens in huis rond zou kruipen en wie weet... wie wéét zat die 's nachts dan opeens op mijn kamer!

Nu durf ik nergens in huis nog te komen, uit schrik om nog zulk exemplaar tegen te komen. Als er een fruitvliegje voorbij vliegt, schrik ik al zo erg dat ik er even misselijk van word. Ik krijg de spinnen even niet uit mijn hoofd en ook niet van mijn netvlies.

Ik ben veroordeeld tot eeuwige angst van spinnen. Vandaar dat de foto ook onduidelijk, onscherp en lelijk is. Net zoals die spin. Die was jammer genoeg wel duidelijk en scherp, maar ook lelijk. Deze foto is zo snel getrokken als Luky Luke zijn geweer altijd trekt.

Maar ik heb ze toch maar kunnen trekken. Ik vind mezelf moedig...
...dat ik die foto heb kunnen trekken...
...vanop zo'n 4 meter afstand aan de overkant van bovenaan de trap.

And I 'm proud of it... I think...