het is een klus, we willen 't wel
er straalt om ons 'n beetje hemel
er brandt in ons 'n beetje hel.
In alles wat wij denken, wonen
engelen... en demonen.
(Toon Hermans)
zondag 31 januari 2010
De mens
De boze wereld beter maken
het is een klus, we willen 't wel
er straalt om ons 'n beetje hemel
er brandt in ons 'n beetje hel.
In alles wat wij denken, wonen
engelen... en demonen.
(Toon Hermans)
het is een klus, we willen 't wel
er straalt om ons 'n beetje hemel
er brandt in ons 'n beetje hel.
In alles wat wij denken, wonen
engelen... en demonen.
(Toon Hermans)
zaterdag 30 januari 2010
HekseMieke
En zo is het weeral bijna Carnaval. Dé tijd om je te verkleden en je voor te doen als iemand anders. Sommige mensen zijn daar heel goed in, in zich voordoen als iemand anders. Ook wanneer het geen Carnaval is.
Vind mij erg of niet, maar ik breek me al enkele weken het hoofd over hoe ik mij zal verkleden op school. De kleuters vonden immers dat ik niet als mezelf naar school mag komen als we Carnaval vieren. Ik moet een fee of een prinses worden. Om mijn oogappeltjes gunstig te stellen, was ik maar aan het denken hoe ik dat voor elkaar zou kunnen krijgen. Een feeën- of prinsessenkleed heb ik niet en ik heb ook niet veel zin om er een te gaan kopen.
Ik wil wel in sprookjessfeer blijven. Wat dachten jullie van een heks?
Daar konden de kinderen zich ook nog in vinden. Oké, ik ga als heks. Eén van mijn collega's is zo lief geweest mij een lang zwart kleed, dat ergens in één van de carnavaldozen in de berging lag, uit te lenen.
Zo zal ik er over 2 weken uitzien gedurende een halve schooldag:
Vind mij erg of niet, maar ik breek me al enkele weken het hoofd over hoe ik mij zal verkleden op school. De kleuters vonden immers dat ik niet als mezelf naar school mag komen als we Carnaval vieren. Ik moet een fee of een prinses worden. Om mijn oogappeltjes gunstig te stellen, was ik maar aan het denken hoe ik dat voor elkaar zou kunnen krijgen. Een feeën- of prinsessenkleed heb ik niet en ik heb ook niet veel zin om er een te gaan kopen.
Ik wil wel in sprookjessfeer blijven. Wat dachten jullie van een heks?
Daar konden de kinderen zich ook nog in vinden. Oké, ik ga als heks. Eén van mijn collega's is zo lief geweest mij een lang zwart kleed, dat ergens in één van de carnavaldozen in de berging lag, uit te lenen.
Zo zal ik er over 2 weken uitzien gedurende een halve schooldag:
donderdag 28 januari 2010
Roodkapje volgens Roald Dahl
In het vijfde leerjaar moesten we deze versie van Roodkapje naspelen in groep. Ik ken de tekst nog steeds bijna helemaal van buiten. Het is de moeite om hem nog eens te posten, vind ik.
Het kleine meisje kwam al gauw
Op één der eerste lentedagen
voelde Wolf de honger knagen,
dus klopte hij bij grootmoe aan.
voelde Wolf de honger knagen,
dus klopte hij bij grootmoe aan.
Zij deed open zag hem staan
met scherpe tanden, valse lach.
Hij gromde grijnzend: "Goedendag"
De arme grootmoe schrok zich naar:
"Straks eet hij me op met huid en haar!"
met scherpe tanden, valse lach.
Hij gromde grijnzend: "Goedendag"
De arme grootmoe schrok zich naar:
"Straks eet hij me op met huid en haar!"
Ze sloeg de spijker op de kop,
want hij vrat haar in één hap op.
Maar grootmoeder was taai en schriel,
hetgeen de wolf maar slecht beviel.
"Ze is te weinig," klaagde hij,
"Dat is toch geen heel maal voor mij!
Na zo'n schriel scharminkel moet je
als wolf minstens nog een toetje."
Terwijl hij heel boosaardig lachte,
zei hij: "Ik denk dat ik zal wachten
tot Roodkapje, 't mals jong ding,
terugkomt van haar wandeling."
Grootmoes kleren moet je weten,
die hij natuurlijk niet had opgegeten,
heeft hij opgeraapt en aangetrokken:
haar jas, haar muts en ook haar sokken.
Hij kamde en krulde zelfs zijn haar.
In grootmoes stoel zat Wolf toen klaar.
Het kleine meisje kwam al gauw
en vroeg aan Wolf traditiegetrouw:
"O grootmoe, wat heb je'n grote oren."
"Dan kan ik je beter horen."
"Wat een grote oren," zei ze zoet.
"Dan kan ik beter zien wat je doet."
zei Wolf, tewijl hij naar haar staarde,
en watertandde en likkebaardde.
Na dat karkas vol bot en haar,
dacht hij, smaakt zij als kaviaar.
Maar Roodkapje knipoogde en zei:
"O, wat een mooie bontjas heb jij!"
"Fout!" riep Wolf haar nijdig toe.
"Wat heb je een grote tanden, grootmoe!"
"Dát moet je zeggen, ezelskop!
Nou ja dan eet ik je zo maar op."
't Kind lachte en trok in een wipje
een revolver uit haar slipje.
Ze richtte hem op het grote beest
en beng, beng... die is er geweest!
Een week of wat later,
Een week of wat later,
ik weet het nog goed,
heb ik in het bos Roodkapje ontmoet.
Ik herkende haar bijna niet, dat snap je,
zo zonder cape en zonder rood kapje.
"Hallo!" riep ze vrolijk, "zie je wel:
mijn prachtige bontjas van WOLVENVEL!"
mijn prachtige bontjas van WOLVENVEL!"
donderdag 14 januari 2010
maandag 4 januari 2010
Schooldag 1 na een leuke kerstvakantie
Zoals Jonckers het zo mooi en zo waar heeft geformuleerd:
School is een te lange onderbreking van de vakantie.
Maar toch had ik een leuke dag op school.
School is een te lange onderbreking van de vakantie.
Maar toch had ik een leuke dag op school.
vrijdag 1 januari 2010
Voornemens voor 2010
Ik wens iedereen van harte een heel gelukkig 2010.
Normaal gezien ben ik niet de persoon om goede voornemens te maken, maar met naar afgelopen jaren te kijken, ga ik eens een uitzondering maken.
Mijn goede voornemens voor het jaar 2010:
- Mij niet zo rap alles aantrekken.
- Positiever ingesteld zijn.
- Als ik iets in de winkel zie dat ik graag zou hebben, niet wachten met te kopen anders heb ik nadien spijt. Als ik dan terug ga, is het toch altijd weg.
- Mijn sociale contacten beter onderhouden en dan bedoel ik IRL en niet via internet.
- Een nieuwe sjaal kopen.
- Dat zijn ze dacht ik...
Abonneren op:
Posts (Atom)