woensdag 31 maart 2010

Buien

Na een sportvoormiddag met de kleutertjes had ik een namiddag waarbij ik mij voelde zoals het weer was. Met de nadruk op de regenbuien.

Turks brood moest ik hebben, morgen is het Paasfeest op school zie je... Na een lekker douchke genomen te hebben omdat ik bezweet was van de sportvoormiddag, sprong ik met mijn verse-kleren-uit-de-kast op mijn fiets en fietste ik naar de andere kant van Turnhout, voor een Turks brood. Na enkele keren bijna van mijn fiets geblazen te worden, zeiknat te worden door de regen die net op dat moment zonodig uit de lucht moest vallen en hagel die mijn huid irriteerde in mijn gezicht te krijgen, kwam ik aan op de wijkschool waar ik het brood al klaar ging leggen. Samen met de zon. 


Doorweekt en af en toe "Wat een weer he!" te horen van lotgenoten, kwam ik thuis aan. Het weer was op mijn humeur overgeslagen. Kleren drogen, haren drogen en een telefoontje van mijn teergeliefde vriendje om te vragen of er niks was omdat ik nog niet bij hem was.
Terug droog geraakt vertrok ik samen met mijn autootje en het zonnetje naar mijn vriend. Halverwege liet de zon ons weer in de steek en kwam de hevige regen het mij en mijn autootje weer moeilijk maken. Maar ik kwam toch aan bij mijn vriend.

Mijn vriend... Die ik nu tot dinsdagochtend moet missen. Met drie overvolle bussen tieners vertrok hij naar Barcelona. Hij was nog niet weg en ik voelde al een gemis diep in mij.
Hopelijk overleef ik deze dagen zonder hem. Het moet wel, of hij moet dinsdag met de lijnbus terug naar huis.
En dat wil ik hem niet aandoen.

donderdag 25 maart 2010

De drie zeven

Socrates, de Griekse wijsgeer, liep eens door de straten van Athene. Plotseling kwam een man opgewonden naar hem toe. 

"Socrates! Ik moet je iets vertellen over je vriend die..."

"Ho eens even," onderbrak Socrates hem. "Voordat je verder gaat... Heb je het verhaal dat je mij wilt vertellen gezeefd door de drie zeven?" 

"De drie zeven? Welke drie zeven?" Vroeg de man verbaasd. 
"Laten we het proberen," stelde Socrates voor.

"De eerste zeef is de zeef van de waarheid. Heb je onderzocht of het waar is wat je mij vertellen wilt?" 

"Nee, ik hoorde het vertellen en..."

"Ah juist! Dan is het toch zeker wel door de tweede zeef gegaan? De zeef van het goede? Is het iets goeds wat je over mijn vriend wilt vertellen?"

Aarzelend antwoordde de man: "Euh nee, dat niet. Integendeel..."

"Hmmm," zei de wijsgeer. "Laten we dan de derde zeef gebruiken. Is het noodzakelijk om mij te vertellen wat jou zo opwindt?" 

"Nee, niet direct noodzakelijk", antwoordde de man.

"Welnu," zei Socrates glimlachend, "Als het verhaal dat je vertellen wilt niet waar is, niet goed is en niet noodzakelijk is, vergeet het dan en belast mij er niet mee. Goeiedag." 

maandag 15 maart 2010

Matchbox

Een klein beetje trots ben ik toch wel op mijn eigen creaties, tot ik weer naar die van op internet ga kijken natuurlijk. Maar daar denk ik nu even niet aan.
Heeft er nog iemand luciferdoosjes die hij/zij niet meer gebruikt?