Niet dat er hoge bergen waren waar we gisteren zijn gaan wandelen. Tenzij je het bekijkt vanuit het standpunt van de mier.
Terwijl Maarten zich bezig hield met het zoeken, bekijken en fotograferen van plantjes en beestjes, kon ik nog een beetje kleur vangen in het zonneke.
(Ik zie er hier zielig uit he? Maar dat ben ik ook hoor!)
Terwijl Maarten druk bezig was om kamsalamanders te zoeken in het water (zoek hem!) ...
... hoorde ik opeens een luid geritsel in de bomen. Ik keek op en zag hem! De grote zwarte specht! Hier, tussen deze bomen!
Het is er wel een (zwem)paradijs voor waterdiertjes. Zij kunnen er gratis zwemmen terwijl wij verdorie 12 euro of meer moeten neertellen om een beetje fun in 't water te hebben.
Nah, ikke niet zwemmen, gij ook niet zwemmen!
Maar deze foto later sprong hij vrolijk terug in het gras, op weg naar zijn vriendjes en familie in de poel, niet beseffend dat ik soms jaloers ben op hun zorgeloze bestaan.